Wonen en werken aan de grachten

Gedateerd 16 december 1998 namen Burgemeester en Wethouders het volgende besluit: "De gemeente werkt in beginsel niet mee aan het verlenen van een vrijstelling van het bestemmingsplan-Westelijke Grachtengordel inzake het wijzigen van een pand of perceel met een niet-woonfunctie of niet-woonbestemming (en een samenstelling van panden of percelen) met een brutovloeroppervlak van meer dan 1000 m², in een pand of perceel met een woonfunctie, tenzij het belang van de aanvrager, bij het totstandbrengen van de woonfunctie, groter is dan het met het behoud van de niet- woonfunctie gediende belang".

Zo'n lintworm-zin vraagt om een cursus "verstaanbaar Nederlands" voor stadhuisambtenaren. Na herlezing wordt de bedoeling wel duidelijk, maar het effect niet.
Ter wille van de functiemenging in de binnenstad mag de beschikbare kantoorruimte niet teveel worden weggedrukt. Dat is een verdedigbare stelling, al kun je eraan toevoegen dat het opdringen van de horeca de wenselijke functiemenging ernstiger bedreigt dan de toename van het aantal woningen. Het laatste "tenzij" ontkracht echter de bedoeling. Waarom willen eigenaren kantoren verbouwen tot woningen? Omdat woonruimte, mits voorzien van luxueuze keukens en sanitair, per m² méér opbrengt dan kantoorruimte. Het "belang van de aanvrager" om dat soort van woningen tot stand te brengen is dus altijd groter dan zijn belang bij handhaving van de kantoorfunctie. Wat is dan het nut van dit slecht geformuleerde besluit?

Geurt Brinkgreve

(Uit: Binnenstad 174, januari/februari 1999)