Trompetgeschal in de Binnen Vissersstraat

De instandhouding van de monumentale binnenstad (en dat is toch de bedoeling van het beschermde stadsgezicht!) bestaat uit honderden kleine herstelprojecten, jaar-in, jaar-uit, en niet uit de "kanjers en knoerten", waar de Dienst Ruimtelijke Ordening zo'n lugubere voorkeur voor toont. Die slaan de stad dood - zie De Kolk of de Weesperstraat.

Hoeveel vasthoudendheid en vernuft er nodig zijn voor die ogenschijnlijk beperkte hersteloperaties hoorden op 9 juli de aanwezigen bij de onthulling van een tweetal gevelstenen in de Binnen Vissersstraat.

Zeven jaar geleden kocht Stadsherstel daar drie in slechte staat verkerende, ten dele al gesloopte panden. Daar hoorden achterhuisjes bij, door een gang toegankelijk. Dat mag niet volgens de huidige normen. Omdat de daarachter gelegen bioscoop werd afgebroken, konden die achterhuisjes toch voldoende licht- en luchttoetreding krijgen, en mochten ze ten slotte worden herbouwd. Het gat in de gevelwand werd gevuld door de reconstructie van een van de voor het project De Kolk gesloopte monumenten. Zo kon met subsidies en schenkingen van hier en daar het complex Binnen Vissersstraat 9-19 net haalbaar worden gemaakt. Wat zeven jaar geleden een van de rotte plekken in een weinig bekende zijstraat was, doet nu weer volledig mee in de monumentale binnenstad.

Hoog in een der voor gevels heeft de door de zorg van de Vrienden van Amsterdamse Gevelstenen behouden steen "De Visjager" een nieuwe plaats gekregen. Kijkt men van de straat door de nu over bouwde gang, dan staat in de gevel van de achterhuizen een zeer geslaagde moderne gevelsteen: een compositie van muzieklessenaar, gehakt door de beeldhouwster Harshagen. Daar wonen nu negen muziekstudenten als onderhuurders van de stichting Jan Pietersz. Huis. Dat alles was de aanleiding tot de trompetmuziek uit een zolderraam in de Binnen Vissersstraat op 9 juli.

Geurt Brinkgreve

(Uit: Binnenstad 165, september 1997)